Overzicht van het getroffen klooster

Op het moment van de aardbeving in Qinghai, 18 april 2010, bevond Chogga Rinpoche zich dicht bij het epicentrum in Yushu. Hij kon op tijd uit het huis van zijn tante vluchten, en bleef lichamelijk ongedeerd. Nadat Chogga telefoon contact had met zijn klooster in Nangchen, een klein dorpje ten zuiden van yushu, om zich ervan te vergewissen dat het klooster en de monikken daar ongeschonden waren, heeft hij 25 dagen achtereen in Yushu meegeholpen aan de reddingsacties. Tijdens deze periode is bijna al het geld dat Chogga en zijn klooster bezaten opgegaan aan hulp voor de slachtoffers in Yushu: eten, donaties, etc.

Omdat het klooster in Nangchen geen telefoon heeft, en door de aardbeving telefoon contact nog verder bemoeilijkt werd, was er geen contact meer geweest tussen Chogga en zijn klooster. Toen hij een maand na de aardbeving terug kwam in zijn geboortedorp Nangchen, bleek het klooster door de naschokken van de aardbeving alsnog zwaar beschadigd te zijn geraakt. Alle 63 monikken uit het klooster waren hierdoor dakloos geworden, terwijl te temperatuur nog steeds rond het vriespunt schommelde.

Getroffen buitenmuur

Scheuren in de muren

Studeren in de open lucht

Van het laatste geld dat het klooster had, zijn enkele traditioneel Tibetaanse tenten gekocht; welliswaar de goedkoopste huisvestingsoptie, maar veruit de minst comfortabele. Vooral voor de vele (wees)kinderen tussen de 7 en 20 jaar oud, die het meerendeel uitmaken van de monikken van het klooster, valt het kamperen naast het klooster soms zwaar.

Een van de kleinste monniken

Chogga bezoekt zijn monniken in hun tentenkamp

Voor de bij elkaar 63 monikken, in leeftijd verschillend van 4 jaar tot boven de 60 jaar oud, is hard nieuwe en betere huisvesting nodig. Volgens critici gebruikt de Chinese overheid de aardbeving in Yushu vooral om te benadrukken dat er goed voor de Tibetaanse slachtoffers gezorgd wordt, en dat het Chinese en Tibetaanse volk een zijn. Zo heeft de overheid beloofd voor iedereen vervangende huisvesting te financieren, en de restauratie van kloosters een hoge prioriteit te geven. Klaarblijkelijk geldt dit echter alleen voor enkele, door de overheid gekozen kloosters in de stad Yushu zelf, waar alle schijnwerpers op staan. Kloosters zoals die in Nangchen, die evenzogoed vernietigd zijn, krijgen aandacht noch steun.

Kleine monnikjes

Studeren in een tent

Het klooster in Nangchen, dat nu niet meer bewoonbaar is, heeft een geschiedenis van meer dan 500 jaar. De huidige gebouwen zijn echter minder oud, omdat deze tijdens de Culturele Revolutie vernietigd zijn. Chogga, nu 29 jaar oud, heeft hier vanaf zijn 7e gewoond en beheert het klooster vanaf zijn 22e. Naar zijn zeggen matigd de overheid de groei van zijn klooster; was dit niet het geval geweest, dan had het klooster al enkele honderden monikken.

Om de beschadigde kloostergebouwen te restaureren is zoveel geld nodig dat dit voorlopig geen optie is. De verwerkelijking van de droom een volledig nieuw klooster complex te bouwen is nog verder weg. Daarom hebben de monikken gekozen voor semi-permanente huisvesting in de vorm van metalen gebouwen. Deze “huizen” zouden de komende 10 jaar als klooster kunnen dienen, en zouden alle monikken kunnen huisvesten.

Een van de tenten

Help Yushu heeft een deel van het budget van onze donateurs geschonken aan het klooster in Nangchen. Met deze 3500 RMB, het equivalent van 400 euro, is de aankoop van de vervangende huisvesting voor dit klooster een stapje dichterbij gekomen. Chogga heeft aangegeven via deze weg alle Help Yushu donateurs te bedanken, namens alle monikken uit zijn klooster.

De entree van Qinghai Tibetaans Medisch Instituut

Wegens omstandigheden geschept door de Chinese overheid, waarover in een later bericht meer, waren wij de afgelopen week gedwongen in Xining, in de provincie Qinghai net als Yushu, te verblijven, in plaats van Yushu zelf te bezoeken. Hier hebben wij onze activiteiten voor Help Yushu gelukkig op een productieve wijze kunnen voortzetten.

Het doel van Help Yushu is altijd geweest die slachtoffers van de Yushu aardbeving te helpen die, op wat voor manier dan ook, het zwaarst getroffen zijn. Daarom hebben wij ziekenhuizen door heel Xining heen bezocht waar Tibetanen, drie maanden na de aardbeving, nog steeds in het ziekenhuis liggen. Deze, zonder uitzondering, zeer arme mensen worden nu door de officiële hulpactie van de Chinese overheid geholpen met de financiering van de ziekenhuiskosten. Zoals hieronder is te lezen bleek deze hulp echter niet genoeg te zijn voor de meerderheid van de slachtoffers.

In een van de Tibetaanse ziekenhuizen

Samen met Choechog, de broer van Chogga Rinpoche hebben wij allereerst het ‘Qinghai Tibetaans Medisch Instituut’ bezocht. Hier wezen de zusters op een kamer waar een oudere man al sinds de aardbeving in het ziekenhuis ligt, met verlamde benen. Hij was verbaasd dat wij opeens in zijn kamer stonden maar wilde graag zijn verhaal vertellen. Zijn zoon had in een ander ziekenhuis gelegen maar was nu in Yushu en leeft in de door de overheid beschikte tenten omdat hun huis is verwoest.

Het eerste ziekenhuisbezoek

Vervolgens gingen we naar een kamer waar een jonge vrouw in bed lag, waarbij haar moeder aan het bed gekluisterd zat en op een klein bedje in dezelfde kleine kamer sliep. Ook zij ligt al lange tijd in het ziekenhuis en heeft geen gevoel meer in haar benen. Haar moeder liet dit zien door haar been omhoog te tillen, wat natuurlijk zo weer naar beneden viel. Haar man en kind zijn in Yushu. Ook zij hebben niets meer als gevolg van de aardbeving: geen huis, geen bezittingen en geen inkomen. Tijdens het vertellen van hun verhaal barstten ze allebei in snikken uit.

Moeder en dochter

Het opklapbed van de moeder

Daarna bezochten we een ander ziekenhuis verderop in Xining. Hier troffen wij een gezin aan van een zieke dochter met haar beide ouders. Choechog ging eerst alleen naar binnen om ons te introduceren. Later liet de moeder ons met waterige ogen de kamer in. Het achtienjarige meisje leek niet te kunnen praten. De enige geluiden die ze maakte waren heftige kreun en jammer geluiden om vermoedelijk haar gevoel te kunnen uiten. Uit de vertaling van Choechog begrepen wij dat zij zwaargewond is geraakt tijdens de aardbeving, en sindsdien ernstig getraumatiseerd is.

Ouders met hun getraumatiseerde dochter

Het laatste ziekenhuis was het ‘Qinghai Rode Kruis ziekenhuis’ in het centrum van Xining. Na wat heen en weer gevraag aan aanwezige Tibetanen werden we naar een aantal gezinnen verwezen. De vrouw, waarvan de man verlamd in bed lag en hun dochter in het naastgelegen bed, liet ons spoedig de röntgenfoto’s zien. Het kleine meisje heeft verschillende pinnen in haar gebroken benen. Nu waren ‘alleen’ de pleisters nog zichtbaar. Ook van dit gezin is hun huis verwoest. Zij worden door de overheid wel voorzien van een tijdelijk ziekenhuis bed, maar daarmee zijn de problemen nog lang niet opgelost.

Scans van de gebroken benen

Het meisje met 2 gebroken benen

De moeder van het meisje met haar man

Vervolgens komen we bij een bed waarbij een heel klein meisje van 4 jaar met haar vader ligt. Ze heeft een enorm verband op haar hoofd en kijkt ons verlegen aan. De vader komt, na het introductie verhaal, aansnellen met de foto’s van zijn dochters hoofd zonder verband. We zien een enorme gapende wond en zijn geschokt.

Het kleine meisje met haar vader

Het 4-jarige meisje met een enorm verband op haar hoofd

De hoofdwond van het 4-jarig meisje

Als laatste treffen we een groep Tibetanen rond het bed van en man. Ook hij is verlamd geraakt door de aarbeving. Zijn vrouw doet het woord terwijl ze zijn hand vasthoudt. Ze vertelt dat ze hun beide kinderen verloren zijn door de aardbeving. Haar man is ook nog zijn moeder en zus verloren. We vernemen dat haar, nu verlamde man, de kostwinner was voor het gehele gezin, inclusief zijn familie. Ook hier zijn wij diep door getroffen. Als we vragen of we een foto van haar mogen maken, buigt ze haar blik naar beneden. Met het ons inmiddels bekende gebaar van armen uit elkaar en de handpalmen naar boven neemt ze afscheid van ons.

De vrouw van de verlamde man

Een donatie voor het gezin

Naast al deze slachtoffers van de Yushu aardbeving hebben wij in het ‘Qinghai Tibetaans Medisch Instituut’ ook een man bezocht die wat externe hulp betreft telkens buiten de boot valt. Voor de aardbeving  raakte hij bij een verkeersongeluk in Yushu beide benen kwijt. Sindsdien bedelt hij om aan geld te komen voor zijn ziekenhuisbehandeling. Omdat hij niet gewond is geraakt door de aardbeving, kijkt de overheid niet naar hem om. Daarom heeft hij nog steeds geen volledige behandeling kunnen krijgen voor zijn wonden. Telkens is na een paar dagen ziekenhuisbehandeling het geld op, en ziet hij zich weer gedwongen op straat te zitten om te bedelen. Zijn wonden zijn verschrikkelijk geïnfecteerd. Chogga en enkele bekenden van hem proberen geld in te zamelen voor een langere behandeling.

De man die zijn benen verloor

Man ontvangt donatie

Wij hebben namens Help Yushu al bovenstaande mensen een financiële bijdrage aangeboden, die telkens dankbaar werd aangenomen. Hoewel onze bijdragen niet genoeg zullen zijn om hun financiële problemen te boven te komen, hopen wij hiermee toch bij te kunnen dragen aan de start van een langdurig herstel.

Het rode kruis ziekenhuis

Help Yushu heeft met hulp van monnik Chogga Rinpoche, zijn broer en twee jonge Tibetaanse vrouwen die zich altijd al inzetten voor hun Tibetaanse gemeenschap goederen gekocht voor deze kinderen. Na wat rondbellen bleek er het meeste behoefte te zijn aan kleding. Hierop hebben we voor al deze Yushu weeskinderen nieuwe trainingspakken en sokken gekocht. Ook is er voor ieder kind schrijfpotloden, kleurpotloden en schriftjes gekocht.

Bij binnenkomst waren de kinderen verbaasd en benieuwd wat we kwamen doen. Nadat Maaike het Help Yushu project introduceerde aan de kinderen en hun lerares, wat door een van de jonge vrouwen in het Tibetaans vertaald werd, zijn wij begonnen met het uitdelen van de spullen. De volgende foto’s spreken wellicht voor zich:

Zoals is te zien zijn we warm ontvangen en leken de kinderen blij te zijn met de giften. Her en der werd er bedankt door giechelend ‘thank you’ te zeggen en in het Tibetaans ‘kadrin che’. Na de groepsfoto werden we uitgezwaaid met de woorden ’see you’ die ook de kleinste kinderen probeerden te herhalen, waarna we terugkeerden naar Xining.

De Tibetaanse hulpverleensters die ons geholpen hebben bij deze aktie vroegen ons nadrukkelijk om onze donateurs hiervoor te bedanken. Bij deze! Later deze week hopen we naar het getroffen gebied in Yushu zelf te vertrekken.

Hulp in Yushu in de eerste weken na de aardbeving

Over ongeveer 3 weken zullen wij van Help Yushu naar het door de aardbeving getroffen gebied vertrekken. Tot nu toe is er in totaal een geweldig bedrag aan donaties ontvangen, dat voor een lokale boer gelijk staat aan 8 jaar salarissen. Wij zijn er zeker van dat Help Yushu hiermee praktische hulp kan gaan bieden aan de mensen die het momenteel het zwaarst hebben.

Zonder het vertrouwen en de vrijgevigheid van de donateurs, had Help Yushu geen bestaansrecht gehad. Daarom willen wij bij deze alvast iedereen die tot nu toe een donatie heeft gedaan bedanken, vooral ook namens de mensen in Yushu!

Mede dankzij het enthousiasme van donateurs, die anderen over Help Yushu blijven vertellen en mailen, worden er nog steeds nieuwe donaties gedaan. De komende weken, waarin wij druk ons bezoek aan Yushu aan het voorbereiden zijn, zijn die donaties nog steeds meer dan welkom!

Wilt u op de hoogte blijven van de ontwikkelingen rond Help Yushu, en verslag ontvangen over ons bezoek aan Yushu, meldt u zich dan aan voor de Help Yushu nieuwsbrief.

De overlevenden in Yushu zullen de komende tijd alle mogelijke hulp kunnen gebruiken. Wilt u zelf een bijdrage leveren, kijk dan op de donatie pagina!

Tibetanen staan in de rij om noodhulp goederen te ontvangen. Gyêgu, Yushu prefectuur, China, 22 april 2010

Mensen doorzoeken hun verwoeste huizen in Yushu, 17 april 2010

Yushu, 18 april, 2010: overlevenden van de aardbeving krijgen water van een lokaal klooster

Tibetaanse monniken wonen een gebed voor de slachtoffers van de aardbeving in Yushu bij

De overlevenden van de aardbeving hebben iedere bijdrage de komende tijd heel hard nodig. Steun yushu daarom door zelf een bijdrage te leveren!

Tibetanen wonen massa crematie bij in Yushu

De duizenden dodelijke slachtoffers die de aardbeving in Qinghai tot gevolg heeft gehad, heeft een breuk veroorzaakt met de lokale begrafenis tradities. Door het grote aantal overledenen, en wegens de kans op het uitbreken van epidemieën, waren traditionele luchtbegrafenissen niet mogelijk. Gezamenlijk is besloten tot het houden van massa crematies in de open lucht, volgens lokale monniken het meest cultureel acceptabele alternatief voor de luchtbegrafenissen.

Alleen al in de eerste week na de aardbeving van 14 april 2010, zijn er meer dan duizend mensen gecremeerd in Gyêgu, het kleine stadje dat beter bekend is als Yushu. Zowel de praktische als rituele kanten van de massa crematies worden uitgevoerd door monniken. Hoewel er begrip is voor de crematies onder de lokale bevolking, hebben velen het er moeilijk mee.

De luchtbegrafenis, waarbij het lichaam van de overledene op een bergtop wordt geplaatst, en aan vogels wordt overgeleverd, is gebruikelijk op het Tibetaans Plateau. Op wikipedia is meer informatie te vinden over luchtbegrafenissen (sky burial in het Engels).

Een monnik voert een ceremonie uit tijdens een massa crematie in Yushu

Biddende monniken, gefotografeerd door de vlammen van de crematie heen

Tibetaanse monniken verzamelen zich bij hun verwoeste klooster

Nu de hulpverlening zich meer op overlevenden begint te richten, is bekend geworden dat door de aardbeving in Qinghai van 14 april 2010 meer dan 8000 monniken dakloos geworden zijn na de verwoesting van bijna 90 kloosters. De autoriteiten hebben aangegeven dat het herstellen van de kloosters een van de prioriteiten is bij de herbouw. De hoop is dat tegen het einde van 2010 de kloosters weer bewoonbaar zijn voor de dakloze monniken, die nu in noodtenten wonen.

Meer dan 23.000 monniken en lama’s leefden in de honderden kloosters verspreid over het Yushu gebied. De monniken speelden een belangrijke rol bij het doorzoeken van het puin, het verdelen van het voedsel en het cremeren van de overledenen om ziektes te voorkomen.

Vele monniken uit nabijgelegen gebieden kwamen naar het getroffen gebied. Een gedeelte hiervan beweert vervolgens verzocht te zijn terug te keren, vanwege mogelijke ongemak van de overheid over hun invloed in dit rusteloze gebied. De Chinese overheid ontkent dit, en geeft mogelijke hindering van het reddingswerk op als reden.

Volgens officiële rapporten zijn er 84 monniken gedood door de aardbeving. Onder de 12.000 gewonden bevinden zich volgens de autoriteiten 100 monniken.